12 oktober 2016: jongerenvoorzitters van NV-A, VLD, CD&V, sp-a en Groen! vragen kernwapenverbod

Tomas Roggeman (voorzitter Jong N-VA), Wim Soons (voorzitter Jong CD&V), Maurits Vande Reyde (voorzitter Jong VLD), Aaron Ooms (voorzitter Jongsocialisten), Stefanie De Bock (co-voorzitter Jong Groen) vragen dat België de bom verbiedt.

Van vandaag tot vrijdag wordt in New York een resolutie onderhandeld die oproept om in 2017 onderhandelingen op te starten over een internationaal kernwapenverbod. België steunt deze resolutie niet.

Een verbod is nochtans niet zo revolutionair, vinden wij, de jongerenvoorzitters van de vijf grootste Vlaamse politieke partijen.
Er zijn wereldwijd nog altijd bijna 16.000 kernwapens. Het gevaar op een nucleaire ontploffing met wereldwijde, catastrofale humanitaire gevolgen is reëel. Sinds 1945 is er veelvuldig sprake geweest van het bijna-gebruik (bewust of incidenteel) van kernwapens. Militaire experts waarschuwen voor diefstal of nucleaire cyberhacking door terroristen.

Op internationaal niveau speelt er gelukkig een mondiale nucleaire ontwapeningsdynamiek. In augustus 2016 steunden 107 landen een VN-rapport dat aanbeveelt om in 2017 onderhandelingen op te starten over een nieuw internationaal kernwapenverbod. De Belgische regering moet dit initiatief constructief steunen.

Eens onderhandeld, moet de Belgische regering een verbodsverdrag ook onverwijld ondertekenen. Nederland en enkele andere Navo-lidstaten hebben, in tegenstelling tot ons land, niet tegen een gelijkaardige tekst gestemd in de VN in augustus 2016. Een verbodsverdrag is een logische volgende stap naar totale nucleaire ontwapening. Het is tijd om de bom te bannen.

Het gebruik van kernwapens gaat in tegen het internationaal humanitair recht en ligt in de grootteorde van een genocide. Dreigen met het gebruik van kernwapens is immoreel, illegitiem en hoogstwaarschijnlijk binnenkort ook illegaal.

Een verbod verhoogt de druk op de kernwapenstaten. Die geven met grootschalige moderniseringsprogramma’s voor hun kernwapens duidelijk te kennen dat ze hun ontwapeningsverplichtingen niet willen nakomen. Een verbod zal het maatschappelijk en politiek debat over het resterende nut van kernwapens binnen de kernwapenstaten aanwakkeren. Het zal ook druk zetten op bedrijven om zich terug te trekken uit de nucleaire wapenindustrie.

Een verbod is complementair met andere ontwapeningsvoorstellen. Een verbod en de ‘stap-voor-stap’-benadering die België promoot, sluiten elkaar niet uit, integendeel. Maar de status-quo van de afgelopen twintig jaar toont wel de limieten van deze benadering aan. De druk op de kernwapenstaten en hun allianties moet worden verhoogd met een kernwapenverbod.

Een kernwapenverbod versterkt het mondiaal ontwapenings- en non-proliferatieregime, dat hoe langer hoe meer onder druk komt te staan door het gebrek aan nucleaire ontwapening en de daaruit voortkomende frustraties bij de niet-kernwapenstaten. Een verbodsverdrag verkleint het risico op een nieuwe nucleaire wapenwedloop.

Er is dringend nood aan een nieuwe dynamiek. Niets doen is geen optie. De verspreiding van kernwapens gaat voort. Noord-Korea heeft alleen al dit jaar twee kernproeven uitgevoerd. Zolang kernwapens bestaan, is het gevaar van een nucleaire catastrofe reëel.
We willen het duidelijk signaal geven dat onze generatie af wil van deze erfenis uit de Koude Oorlog. Kernwapens zijn een reliek uit het verleden: de nucleaire status-quo is niet langer een optie voor onze generatie. België moet mee zijn schouders zetten onder een internationaal kernwapenverbod.

Dit opiniestuk verscheen op 12/10/2016 in De Standaard.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail